Şekillendirilmiş parçada dış kontur, yalnızca üstten çekilmiş fotoğrafın çevresini izleyerek çıkarılamaz. Parça serbest halde esneyebilir; flanş genişliği ve köşeler de her noktada eşit olmayabilir. Ölçüm, parçanın termoform trim kesim kalıbına nasıl oturacağını tarif etmelidir.

Nihai parçayı ve proses flanşını ayırın

Önce müşterinin üründe kalmasını istediği kenar ile şekillendirme sırasında kullanılan fazla alan tanımlanır. Trim hattı bu iki bölgeyi ayırır. Nihai ölçü belirtilmeden yalnızca numunenin mevcut kenarını kopyalamak eski üretim sapmasını tekrarlar.

Nihai kenar müşterinin ürün çiziminden ya da montaj yerinden gelir: parça bir yuvaya oturacaksa yuvanın ölçüsü kenarı belirler, rafta duracaksa görünüş belirler. Bu ölçü yazıyla verildiğinde trim hattı numuneden değil hedeften çıkarılır ve önceki üretimin sapması yeni kalıba taşınmaz.

  • Nihai dış ölçü ve kalması gereken flanş genişliği yazıyla verilir.
  • Parça bir yuvaya oturacaksa yuvanın ölçüsü referans alınır.
  • Numunenin mevcut kenarı kopyalanmaz; hedef ölçüden çizilir.

Tek bir merkez yerine referans ağı kullanın

Karşılıklı kenarlar, köşe radyüsleri ve mümkünse işlevsel delik veya yuvalar birden fazla noktadan ölçülür. Parçanın hangi yüzeyden oturacağı belirlenir. Ölçüler serbest parça ile fikstüre benzer oturuşta karşılaştırılır.

Referans ağı, parçanın oturacağı yüzeyden başlar: taban mı, iç duvar mı, flanşın alt yüzü mü? Bu yüzey belirlendikten sonra karşılıklı kenarlar ve köşe radyüsleri o yüzeye göre ölçülür; serbest hâlde ölçülen parça ile fikstüre benzer bir dayamaya oturtulmuş parça farklı ölçü verir ve ikincisi esastır.

  • Parçanın oturacağı yüzey (taban, duvar, flanş altı) ilk belirlenir.
  • Karşılıklı kenarlar ve köşe radyüsleri bu yüzeye göre ölçülür.
  • Serbest ölçü ile oturmuş ölçü ayrı kaydedilir; oturmuş ölçü esastır.

Değişkenliği numuneler arasında kontrol edin

Birden fazla termoform numunesi varsa üst üste getirilerek çevre farkı gözlenir. Tek numunedeki lokal deformasyon kalıp geometrisi sanılmamalıdır. Kabul edilebilir trim payı, üretimde görülen gerçek dağılıma göre belirlenir.

Birden fazla numune üst üste konduğunda çevre farkı bir bakışta görülür; tek numunedeki yerel bir deformasyon, kalıp geometrisi sanılıp trim hattına işlenirse bütün seri o hatayı taşır. Kabul edilebilir trim payı, üretimdeki gerçek dağılımın en dar ve en geniş parçasını birlikte geçirecek şekilde seçilir.

  • En az üç numune üst üste konarak çevre farkı gözlenir.
  • Tek numunedeki yerel deformasyon trim hattına işlenmez.
  • Trim payı, dağılımın en dar ve en geniş parçasını birlikte kapsar.

Çizimde ölçü ve yön bilgisini birlikte tutun

DXF veya AI konturuna parça yönü, üst yüz, referans noktaları ve kalması gereken flanş notu eklenir. Kesim hattı kapalı ve temiz bir vektör olmalı; birbirini tekrar eden çizgiler üretimden önce temizlenmelidir.

DXF ya da AI dosyasında kontur tek kapalı vektördür; parça yönü, üst yüz ve referans noktaları katman ya da not olarak eklenir. Kalması gereken flanş genişliği ölçüyle yazılır; “bir miktar flanş kalsın” gibi bir not, kalıp atölyesinin tahminde bulunmasını gerektirir.

  • Kontur tek kapalı vektör olarak verilir; tekrar eden çizgiler temizlenir.
  • Parça yönü, üst yüz ve referans noktaları dosyaya eklenir.
  • Kalacak flanş genişliği sözle değil ölçüyle yazılır.

Uygulama notu

Fiziksel numuneyi, nihai dış ölçüyü ve kalmasını istediğiniz flanşı gönderin; trim hattını bu üç veriyle kuralım.

  • Güncel malzeme ve ölçü bilgisini kullanın.
  • Temiz ve hatalı numuneyi birlikte karşılaştırın.
  • Kararı fotoğraf ve çizimle kayda alın.